HM kvenna í handbolta leysti úr læðingi mikla umræðu um mikilvægi þess að börn hefðu jákvæðar fyrirmyndir. Einstaklinga sem hvettu þau til að stunda íþróttir og þess vegna væri mikilvægt að styðja vel við bakið á afreksíþróttamönnum þjóðarinnar. Ég er alveg sammála þessu, það er mjög hvetjandi að fylgjast með afreksíþróttamönnum gera góða hluti, hvort sem um landslið eða einstakling er að ræða. Árangur fyrirmyndanna hvetur börn og fullorðna til að hreyfa sig og æfa reglulega. Einstaklingar á borð við Annie Mist og Gunnar Nelson eru gott dæmi um svona fyrirmyndir, sömuleiðis handboltalandsliðin okkar.
Við þurfum hins vegar ekki alltaf að leita langt yfir skammt. Fyrstu fyrirmyndir barnanna erum við foreldrar og eldri systkyni og börnin læra það sem fyrir þeim er haft. Ef við sitjum í sófanum alla daga og kvöld með álbauk í annarri og fjarstýringu í hinni, þá verður það hluti af eðlilegri heimsmynd barnanna og þau líkleg til að detta jafnt og þétt inn í sama mynstur.
Ef við förum alltaf út í bæ til að æfa og skiljum krakkana eftir heima eða í pössun einhver staðar, missa þau af upplögðu tækifæri til að læra beint af aðalfyrirmyndunum sínum. Það er frábært að æfa reglulega þar sem manni líður vel og gera skemmtilegar æfingar sem skila tilætluðum árangri, en það er enn mikilvægara fyrir þá sem vilja hvetja afkomendurna til dáða að sýna þeim í verki – ekki bara orði – hvernig maður heldur sér hraustum, sterkum og heilbrigðum. Og þarf ekki að gerast úti í bæ.
Við eigum góða vini sem nýlega breyttu bílskúrnum sínum í litla æfingastöð. Ég er ekki að tala um að þau hafi keypt sér dýr æfingatæki, sett upp sjónvarpsskjái, hlaupabretti og augnskanna til að komast inn í bílskúrinn. Nei, nei, þau tóku bara aðeins til – hentu gömlu drasli, röðuðu þéttar í hillurnar og gerðu pláss á gólfinu. Hengdu krók í loftið og í hann einföld bönd til að gera róður og upphífingar í. Smelltu nokkrum rúmfatalagersjógadýnum á gólfið. Svo eru þau með nokkrar mismunandi þyngdir til að gera styrktaræfingar með – þetta getur verið hvað sem er, mismunandi stórir steinar, pokar með sandi, lóð, ketilbjöllur, dekk eða niðursöguð ösp. Í sjálfu sér þarf enga aukaþyngd til að gera erfiðar og gefandi styrktaræfingar, prófið bara að gera handstöðuarmbeygjur eða hnébeygjur á öðrum fæti (pistol) til að sannreyna það. Og það þarf heldur ekki bílskúr eða sérstakt æfingaherbergi. Það má nýta stofuna eða fara út, náttúran er frábært æfingasvæði.
Í stað þess að æfa í sitthvoru lagi (eða æfa alls ekki) æfa þau hjónin nú saman í bílskúrnum 2-3 sinnum í viku. Fyrst fylgdust krakkarnir spennt með og léku sér á kantinum, svo vildu þau fá að vera með og æfa nú oft með foreldrunum – það er alltaf hægt að laga allar æfingar að ólíku getustigi svo það er ekkert vandamál. Mögnuð þróun sem hefur skapað nýjar og góðar fjölskyldustundir fyrir utan öll þau jákvæðu heilsufarsáhrif sem æfingarnar hafa haft á bæði foreldra á börn. Sannar fyrirmyndir fyrir bæði sín eigin börn og aðrar fjölskyldur.
Svo það sé á hreinu, þá er ég ekki að hvetja fólk til að hætta að æfa annars staðar en heima hjá sér. Ég er bara að benda á hvað það er mikilvægt að æfa líka í kringum börnin, skemmtilegast er að æfa með þeim. Þakka þér lesandi góður að lokum fyrir að lesa þennan fyrsta fjölskylduæfingapistil ársins. Vona að hann og þeir vikulegu pistlar sem á eftir munu fylgja muni nýtast einhverjum fjölskyldum vel.
Guðjón Svansson, fjögurra barna faðir og áhugamaður um heilbrigðar fjölskyldurgudjon@kettlebells.is /857 1169
Þá er komið að því, fyrstu ketilbjöllunámskeiðum okkar fyrir fólkið (ekki þjálfaranámskeið) utan höfuðborgarsvæðisins. Við byrjum á Blönduósi þriðjudaginn 17. janúar og verðum svo á Hvammstanga á miðvikudeginum 18. janúar. Undirbúningur fyrir næstu heimsóknir er á fullu swingi, en við ætlum að heimsækja alla bæi, þorp og sveitir landsins í ár – svo lengi sem heimamenn vilja taka á móti okkur!
