Leikfimi er gott orð. Maður tengir það reyndar ósjálfrátt við íþróttasal barnaskólans og annað hvort kaðla, rimla og hesta eða bolta (fer eftir því hvaða kennara maður hafði) en orðið sjálft er ótrúlega gott. Leik-fimi, að verða góður í einhverju með því að leika sér. Akkúrat það sem holl hreyfing og æfingar eiga að snúast um. Æfingar eiga ekki að vera kvöð og pína, eitthvað sem þú „verður“ að gera þrisvar í viku. Lykillinn að því að hreyfa sig reglulega felst í því að finna hreyfingu sem manni hlakkar til að stunda og lætur manni líða vel.
Og það er fátt skemmtilegra en að leika sér með börnunum og fá þannig góða hreyfingu sem stuðlar að bættri heilsu allra fjölskyldumeðlima. Svo ég grípi aðeins fram í fyrir sjálfum mér, þá finnst mér reyndar hálf einkennilegt stundum hvað ég hef mikinn áhuga á þessu málefni, fjölskylduæfingum – að leika sér og æfa þannig með börnunum. Ég hafði nefnilega ekkert gaman af börnum fyrr en ég eignaðist sjálfur það fyrsta fyrir rúmlega 15 árum. Alltaf einhver læti og vesen í þeim og hreinlega oft til vandræða. Ég man skýrt þegar þetta viðhorf breyttist. Og það gerðist barasta eins og hendi væri veifað. Við Vala bjuggum barnlaus í Danmörku og vorum á fallegum sumardegi á rölti í Munkemose, almenningsgarði í Óðinsvéum, í leit að þægilegum stað þar sem hægt væri að setjast niður og njóta sólarinnar í friði og ró (frá hlaupandi börnum…). Þá sáum við fjölskyldu, foreldra og 2 ung börn, í fótboltaleik. Búin að setja upp tvö mörk með peysum og öðru tilfallandi og voru þarna fjögur í greinilega hrikalega spennandi og skemmtilegum leik. Pabbinn og annar guttinn á móti mömmunni og hinum guttanum. Við stoppuðum og fylgdumst með þeim skemmta sér og fá útrás og hreyfingu í leiðinni og ég fékk sem eldingu í hausinn löngun til að vera einhvern tíma í þessum sömu sporum. Ótrúlega sterk minning og góð! Og þetta skilaði sér, fyrsti guttinn okkar lét sjá sig fljótlega upp úr þessu.
Við höfum tekið okkur þessa fínu fjölskyldu til fyrirmyndar og lagt áherslu á hreyfingu í gegnum leiki með guttunum okkar. Bæði hefðbundna hreyfingu eins og fjallgöngur, létta fótboltaleiki og þess háttar. En líka meiri spontant hreyfingu eins og að stoppa við Grábrók í Borgarfirði á leiðinni á Strandir og hlaupa upp trétröppurnar, gá hver getur hangið lengst á gamalli þvottará við eyðibæ eða labba aftur á bak á öllum fjórum upp tröppurnar fyrir framan sumarbústað á Flúðum. Allt stuttar „æfingar“ sem samt taka vel á og skila sínu, fyrir utan skemmtigildið.
Í snjónum núna er upplagt að skella sér í kuldagallann og fara út í snjóstríð, snjóglímu eða taka stutta spretti í djúpum snjónum.
Aðalmálið er að koma auga á tækifærin og stökkva á þau. Taka þó ekki nema væri nokkrar mínútur í svona leiki með krökkunum öðru hvoru og áður en þið vitið af hafa þau tekið við forystuhlutverkinu. Fara sjálf að stinga upp á hinum og þessum skemmtilegum þrautum og leikjum og stuðla þannig að því að halda fjölskyldunni í leik-formi.
Vertu fimur, leiktu þér!
Guðjón Svansson, fjögurra barna faðir og áhugamaður um heilbrigðar fjölskyldur gudjon@kettlebells.is/857 1169
